Σελίδες

«Η θεωρητική προτρέχουσα σύλληψη της μελλοντικής κοινωνίας είναι απαραίτητη ώστε να φωτίζεται ο πρακτικός υπέρ της αγώνας. Έτσι ώστε ο αγώνας αυτός να μην είναι τυφλός είτε σχεδόν τυφλός, αλλά συνειδητοποιημένος και εμπνευσμένος.»


10 απλά μαθήματα Σύγχρονης Επαναστατικής Θεωρίας. Κλασικός μαρξισμός και Λογική της Ιστορίας

Μαθήματα Ιστορίας του μαρξισμού
Πρόγραμμα μελέτης

Ευχαριστούμε τους συντρόφους ή/και τους φορείς που προωθούν την ηλεκτρονική βιβλιοθήκη και παραπέμπουν στον ιστοχώρο "Η ΓΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ",
πρέπει ωστόσο να είναι ξεκάθαρο στους αναγνώστες μας πως το μπλόγκ ούτε προωθεί, ούτε σχετίζεται με κάποιο συγκεκριμένο φορέα της κομμουνιστικής αριστεράς,
η στράτευσή μας είναι με το κομμουνιστικό κίνημα εν γένει, γνωρίζοντας πως ο ρόλος της θεωρίας είναι πολύ διαφορετικός.


Κυριακή 9 Φεβρουαρίου 2014

Πολιτική Οικονομία οικονομικής σχολής παν/μίου Λομονόσοφ Μόσχας


Πρόλογος στην τρίτη (ρώσικη) έκδοση.
ΕΙΣΑΓΩΓΗ. ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ.
Το προτσές της εργασίας. Παραγωγή, ανταλλαγή, διανομή, κατανάλωση. Ο τρόπος παραγωγής. Οι οικονομικοί νόμοι. Ο ορισμός της πολιτικής οικονομίας σαν επιστήμης. Ο ταξικός χαρακτήρας της πολιτικής οικονομίας. Τα βασικά χαρακτηριστικά της μεθόδου της πολιτικής οικονομίας.
ΟΙ ΠΡΟΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΤΡΟΠΟΙ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ.
Ο ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΟΓΟΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ . Κεφάλαιο 1. Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΓΟΝΟΥ ΤΡΟΠΟΥ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ . Ο ρόλος της εργασίας στην εγκαθίδρυση και διαμόρφωση της ανθρώπινης κοινωνίας 9201 παραγωγικές δυνάμεις και οι παραγωγικές σχέσεις στην πρωτόγονη κοινωνία. Η πρωτόγονη αγέλη-αρχική μορφή σχέσεων ανάμεσα στους ανθρώπους στο προτσές της εργασίας. Το γεναρχικό σύστημα της πρωτόγονης κοινωνίας και οι οικονομικές του βάσεις. Η αποσύνθεση του τρόπου παραγωγής της πρωτόγονης κοινωνίας.
Ο ΔΟΥΛΟΚΤΗΤΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ . Κεφάλαιο 2. ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΔΟΥΛΟΚΤΗΤΙΚΟΥ ΤΡΟΠΟΥ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ . Η εμφάνιση του δουλοκτητικού τρόπου παραγωγής. Οι παραγωγικές δυνάμεις και οι παραγωγικές σχέσεις στη δουλοκτητική κοινωνία. Οι εμπορευματοχρηματικές σχέσεις στη δουλοκτητική κοινωνία. Οι ιδιομορφίες της ανατολικής και της αρχαίας δουλείας. Η όξυνση των αντιθέσεων και η κρίση του δουλοκτητικού τρόπου παραγωγής. Η πτώση του δουλοκτητικού τρόπου παραγωγής.
Ο ΦΕΟΥΔΑΡΧΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ . Κεφάλαιο 3. Ο ΦΕΟΥΔΑΡΧΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ . Η εμφάνιση της φεουδαρχίας στις συνθήκες αποσύνθεσης της αναπτυγμένης αρχαίας δουλείας. Η άμεση εμφάνιση της φεουδαρχίας με βάση την αποσύνθεση της γεναρχικής κοινότητας. Κεφάλαιο 4. ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΦΕΟΥΔΑΡΧΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ . Οι παραγωγικές δυνάμεις στη φεουδαρχική κοινωνία. Οι μορφές της φεουδαρχικής παραγωγής και της φεουδαρχικής γαιοπροσόδου. Η φεουδαρχική εκμετάλλευση. Η φεουδαρχική πόλη. Οι εμπορευματοχρηματικές σχέσεις στο φεουδαρχικό τρόπο παραγωγής. Κεφάλαιο 5. Η ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗ ΤΗΣ ΦΕΟΥΔΑΡΧΙΑΣ.
Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ.
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ. ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΣΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ.
ΟΙ ΓΕΝΙΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΤΡΟΠΟΥ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ (ο καπιταλισμός γενικά) . ΘΕΜΑ ΠΡΩΤΟ: ΤΟ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑ . Κεφάλαιο 6. ΤΟ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ . Οι δύο ιδιότητες του εμπορεύματος, η αξία χρήσης και η αξία. Η ατομική και η κοινωνικά αναγκαία εργασία. Ο διπλός χαρακτήρας της εργασίας που είναι υλοποιημένη στο εμπόρευμα. Η μορφή της αξίας ή η ανταλλακτική αξία. Ο νόμος της αξίας και ο ρόλος του στην ανάπτυξη της εμπορευματικής παραγωγής. Ο εμπορευματικός φετιχισμός και το μυστικό του. Κριτική των αστικών και μικροαστικών θεωριών της αξίας. Κεφάλαιο 7. ΤΟ ΧΡΗΜΑ . Μέτρο της αξίας. Μέσο κυκλοφορίας. Ο θησαυρισμός (μέσο συσσώρευσης). Μέσο πληρωμής. Το παγκόσμιο χρήμα. Οι νόμοι της κυκλοφορίας τού χρήματος. Κριτική των αστικών και αναθεωρητικών θεωριών για το χρήμα.
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ. ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ Η ΥΠΕΡΑΞΙΑ . Κεφάλαιο 8. Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΚΕΦΑΛΑΙΟ . Ο γενικός τύπος τον κεφαλαίου. Οι αντιθέσεις του γενικού τύπου του κεφαλαίου. Το εμπόρευμα-εργατική δύναμη. Κεφάλαιο 9. Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΞΙΑΣ . Ο διπλός χαρακτήρας της καπιταλιστικής διαδικασίας παραγωγής. Ο βασικός οικονομικός νόμος της καπιταλιστικής παραγωγής. Η ουσία του κεφαλαίου. Το σταθερό και το μεταβλητό κεφάλαιο. Το ποσοστό και η μάζα της υπεραξίας. Κεφάλαιο 10. ΔΥΟ ΤΡΟΠΟΙ ΑΥΞΗΣΗΣ ΤΟΥ ΒΑΘΜΟΥ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ . Η απόλυτη υπεραξία. Η σχετική υπεραξία. Η πρόσθετη υπεραξία. Κεφάλαιο 11. Η ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΠΛΗ ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ΚΑΙ Η ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑ . Η απλή καπιταλιστική κοινοπραξία. Η καπιταλιστική μανουφακτούρα. Κεφάλαιο 12. Η ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΜΗΧΑΝΙΣΜΕΝΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ . Η ανάπτυξη των μηχανών. Η καπιταλιστική φάμπρικα. Η επίδραση της μηχανής στην κατάσταση του εργάτη στον καπιταλισμό. Τα όρια της καπιταλιστικής χρήσης των μηχανών. Η βιομηχανική επανάσταση. Η σύγχρονη επιστημονικοτεχνική επανάσταση. Κεφάλαιο 13. Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΞΙΑΣ ΚΑΙ Η ΒΑΣΙΚΗ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ . Η ενότητα και ή διαφορά της απόλυτης και της σχετικής υπεραξίας. Η εξάρτηση της εργασίας απ’ το κεφάλαιο. Η ουσία και η γενική μορφή της παραγωγικής εργασίας στον καπιταλισμό. Η βασική αντίθεση του καπιταλισμού. Οι βασικές τάξεις της αστικής κοινωνίας.
ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ. Ο ΜΙΣΘΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ . Κεφάλαιο 14. Η ΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ ΜΙΣΘΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ . Ο μισθός εργασίας, μετασχηματισμένη μορφή της αξίας και της τιμής της εργατικής δύναμης. Οι βασικές μορφές του μισθού εργασίας. Κεφάλαιο 15. ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΟΥ ΜΙΣΘΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΤΟΥ . Ο ονομαστικός και ο πραγματικός μισθός εργασίας. Οι βασικοί παράγοντες πού καθορίζουν το επίπεδο του μισθού εργασίας. Οι εθνικές και άλλες διαφορές στο μισθό εργασίας. Το πρόβλημα του ύψους του μισθού εργασίας στις διατριβές των αστών οικονομολόγων πριν από το Μαρξ. Κριτική των σύγχρονων απολογητικών θεωριών τού μισθού εργασίας.
ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ. Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΣΣΩΡΕΥΣΗΣ . Κεφάλαιο 16. Η ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ . Η απλή και η διευρυμένη αναπαραγωγή. Οι παράγοντες που καθορίζουν τις διαστάσεις της συσσώρευσης του κεφαλαίου. Κεφάλαιο 17. Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΣΣΩΡΕΥΣΗΣ . Η σύνθεση του κεφαλαίου. Συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου. Ο σχηματισμός του σχετικού υπερπληθυσμού. Η επίδραση της συσσώρευσης του κεφαλαίου στην κατάσταση του προλεταριάτου. Η αναπόφευκτη πτώση του καπιταλισμού.
ΜΕΡΟΣ ΠΕΜΠΤΟ. Η ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ Η ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ . Κεφάλαιο 18. Η ΚΥΚΛΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ . Τα τρία στάδια στην κίνηση του κεφαλαίου και οι τρεις μορφές της λειτουργίας του. Οι τρεις μορφές κυκλικής κίνησης τού βιομηχανικού κεφαλαίου. Τα έξοδα της κυκλοφορίας. Κεφάλαιο 19. Η ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ . Το πάγιο και το κυκλοφοριακό κεφάλαιο. Η φυσική και η ηθική φθορά τού πάγιου κεφαλαίου. Η γενική και η πραγματική κυκλική κίνηση του κεφαλαίου. Ο χρόνος της παραγωγής, η εργάσιμη περίοδος και ο χρόνος κυκλοφορίας. Το ετήσιο όριο και η μάζα της υπεραξίας. Κεφάλαιο 20. Η ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ Η ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΙΚΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ . Το ατομικό και το κοινωνικό κεφάλαιο και το πρόβλημα της αναπαραγωγής. Οι βασικές προϋποθέσεις για τη θεωρητική ανάλυση της αναπαραγωγής τού κοινωνικού κεφαλαίου. Η απλή αναπαραγωγή. Η διευρυμένη αναπαραγωγή. Η διευρυμένη αναπαραγωγή με την ανάπτυξη της οργανικής σύνθεσης του κεφαλαίου. Ο νόμος της ταχύτερης ανάπτυξης της παραγωγής μέσων παραγωγής. Η κριτική των θεωριών που αρνούνται τη δυνατότητα της καπιταλιστικής διευρυμένης αναπαραγωγής. Κριτική των θεωριών της ανεξαρτησίας της παραγωγής από την κατανάλωση και της δυνατότητας γι’ απεριόριστη και χωρίς αντιθέσεις διευρυμένη αναπαραγωγή στον καπιταλισμό.
ΜΕΡΟΣ ΕΚΤΟ. ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΤΙΜΗ . Κεφάλαιο 21. Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΞΙΑΣ ΣΕ ΚΕΡΔΟΣ . Το κόστος της παραγωγής και το κέρδος. Το αβάσιμο των αστικών θεωριών για το κέρδος. Κεφάλαιο 22. Η ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ (ΜΕΣΟΥ) ΠΟΣΟΣΤΟΥ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ ΤΙΜΗΣ . Η ανισομέρεια της οργανικής σύνθεσης και της ταχύτητας περιστροφής του κεφαλαίου σε διάφορους κλάδους βάση για τις διακλαδικές διαφορές στα ποσοστά κέρδους. Ο διακλαδικός ανταγωνισμός και η διαμόρφωση του μέσου κέρδους και της παραγωγικής τιμής. Ο κυκλαδικός ανταγωνισμός και η αξία της αγοράς. Η παραγωγική τιμή σαν παραγωγική σχέση. Σχετικά με τη λεγόμενη αντίφαση ανάμεσα στον I και στον III τόμο του «Κεφαλαίου». Η ιστορική σύνδεση ανάμεσα στην αξία και στην παραγωγική τιμή. Κεφάλαιο 23. Ο ΝΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΤΩΤΙΚΗ ΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΟΣΟΣΤΟΥ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ . Η αύξηση της οργανικής σύνθεσης του κεφαλαίου αίτια της πτώσης στο ποσοστό του κέρδους. Παράγοντες που αντιδρούν στην πτώση του ποσοστού του κέρδους. Η ανάπτυξη των εσωτερικών αντιθέσεων του νόμου της τάσης προς μείωση του ποσοστού του κέρδους.
ΜΕΡΟΣ ΕΒΔΟΜΟ. ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΕΜΠΟΡΙΟ . Κεφάλαιο 24. ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΚΕΡΔΟΣ . Το εμπορικό κεφάλαιο σαν απομονωμένο τμήμα του βιομηχανικού κεφαλαίου. Η αποζημίωση του εμπορικοί κεφαλαίου και η διαμόρφωση του εμπορικού κέρδους. Οι ιδιομορφίες της εκμετάλλευσης των εργατών και των υπαλλήλων που απασχολούνται στο καπιταλιστικό εμπόριο. Η έμμεση εκμετάλλευση και η καταναλωτική κοινοπραξία στον καπιταλισμό. Οι κρίκοι της εμπορευματικής κυκλοφορίας. Μορφές και μέθοδοι του εσωτερικού εμπορίου. Ο ρόλος του εμπορικού κεφαλαίου στην όξυνση των αντιθέσεων του καπιταλισμού.
ΜΕΡΟΣ ΟΓΔΟΟ. ΤΟ ΠΙΣΤΩΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΤΟ ΠΙΣΤΩΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ Η ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ . Κεφάλαιο 25. ΤΟ ΠΙΣΤΩΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ Ο ΤΟΚΟΣ . Το πιστωτικό κεφάλαιο σα μεμονωμένο μέρος του βιομηχανικού κεφαλαίου. Ο πιστωτικός τόκος και οι νομοτέλειες της κίνησής του. Κεφάλαιο 26. ΟΙ ΜΟΡΦΕΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΗΣ . Η εμπορική πίστη. Η τραπεζική πίστη. Οι τράπεζες και ο ρόλος τους. Ο ρόλος της πίστης. Κριτική των αστικών θεωριών για την πίστη. Κεφάλαιο 27. Η ΜΕΤΟΧΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ - ΤΟ ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ . Οι μετοχικές εταιρίες. Οι μετοχές και η τρέχουσα τιμή τους. Το πλασματικό κεφάλαιο. Κεφάλαιο 28. Η ΧΡΗΜΑΤΙΚΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΣΤΟ ΠΙΣΤΩΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ . Το πιστωτικό σύστημα και η χρηματική κυκλοφορία. Το σύστημα του χαρτονομίσματος. Οι νομοτέλειες και οι συνέπειες του χρηματικού πληθωρισμού. Οι απολογητικές θεωρίες για τη ρύθμιση τού νομισματικού συστήματος τού καπιταλισμού.
ΜΕΡΟΣ ΕΝΑΤΟ. Η ΓΑΙΟΠΡΟΣΟΔΟΣ . Κεφάλαιο 29. ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΔΙΕΙΣΔΥΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΣΤΗ ΓΕΩΡΓΙΑ . Οι μορφές της καπιταλιστικής εξέλιξης στην αγροτική οικονομία. Ο καπιταλισμός και η ατομική ιδιοκτησία στη γη. Η καπιταλιστική γαιοπρόσοδος. Κεφάλαιο 30. Η ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΓΑΙΟΠΡΟΣΟΔΟΣ . Το διαφορικό πρόσθετο κέρδος και η μετατροπή του σε γαιοπρόσοδο. Η πρώτη μορφή της διαφορικής γαιοπροσόδου. Η δεύτερη μορφή της διαφορικής γαιοπροσόδου. Η συνένωση της ιδιοκτησίας πάνω στη γή με την αγροτική παραγωγή και η διαφορική γαιοπρόσοδος. Η πηγή της διαφορικής γαιοπροσόδου. Η θεωρία της γαιοπροσόδου και ο νόμος της αξίας. Κεφάλαιο 31. Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΓΑΙΟΠΡΟΣΟΔΟΣ. Η ΜΟΝΟΠΩΛΙΑΚΗ ΓΑΙΟΠΡΟΣΟΔΟΣ. Η ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΓΗΣ . Η ουσία της απόλυτης γαιοπροσόδου. Η μονοπωλιακή τιμή και η μονοπωλιακή γαιοπρόσοδος. Η τιμή της γης. Κεφάλαιο 32. ΟΙ ΙΔΙΟΜΟΡΦΙΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ . Η καθυστέρηση της αγροτικής οικονομίας σε σύγκριση με τη βιομηχανία. Η αντίθεση ανάμεσα στην πόλη και στο χωριό.
ΜΕΡΟΣ ΔΕΚΑΤΟ. ΟΙ ΤΙΜΕΣ ΚΑΙ Ο ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΜΟΣ . Κεφάλαιο 33. Η ΚΙΝΗΣΗ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ ΣΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΜΟ.
ΜΕΡΟΣ ΕΝΔΕΚΑΤΟ. ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ . Κεφάλαιο 34. Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ . Η έννοια του εθνικού εισοδήματος. Η παραγωγή του εθνικού εισοδήματος. Ή παραγωγική και μη παραγωγική εργασία. Η κατανομή του εθνικού εισοδήματος. Η χρησιμοποίηση του εθνικού εισοδήματος. Η κατανάλωση και η συσσώρευση.
ΜΕΡΟΣ ΔΩΔΕΚΑΤΟ. ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ . Κεφάλαιο 35. ΟΙ ΠΕΡΙΟΔΙΚΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ ΥΠΕΡΠΑΡΑΓΩΓΗΣ . Η δυνατότητα των κρίσεων. Το αναπόφευκτο των κρίσεων. Η κυκλική μορφή της καπιταλιστικής αναπαραγωγής. Οι αγροτικές κρίσεις. Οι κυκλικές κρίσεις-έκφραση του ιστορικά περιορισμένου χαραχτήρα του καπιταλισμού. Οι αστικές θεωρίες των κρίσεων. Οι κρίσεις και ο σύγχρονος καπιταλισμός.
ΜΕΡΟΣ ΔΕΚΑΤΟ ΤΡΙΤΟ. Ο ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΑΤΑΜΕΡΙΣΜΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΓΟΡΑ . Κεφάλαιο 36. ΟΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ . Οι εξωτερικές οικονομικές σχέσεις του αστικού κράτους. Η παγκόσμια καπιταλιστική αγορά. Η παγκόσμια αγορά της εργατικής δύναμης.
ΜΟΝΟΠΩΛΙΑΚΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ.
ΜΕΡΟΣ ΔΕΚΑΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ. ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΟΙ ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΕΣ ΤΟΥ ΜΟΝΟΠΩΛΙΑΚΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ . Κεφάλαιο 37. ΤΑ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΟΝΟΠΩΛΙΑ . Οι νομοτέλειες της εμφάνισης των μονοπωλίων. Η ουσία τους και οι μορφές τους. Ιδιομορφίες της συγκέντρωσης και της μονοπώλησης της παραγωγής στην εποχή του ιμπεριαλισμού. Το μονοπώλιο και ο ανταγωνισμός στην εποχή του ιμπεριαλισμού. Η εμφάνιση και η ανάπτυξη των τραπεζικών μονοπωλίων. Η δημιουργία και η ανάπτυξη του χρηματιστικού κεφαλαίου και της χρηματιστικής ολιγαρχίας. Η μονοπωλιακή τιμή και το μονοπωλιακό υπερκέρδος. Κεφάλαιο 38. Η «ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ» ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΜΟΝΟΠΩΛΙΑΚΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΧΥΔΑΪΣΜΕΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ. Κεφάλαιο 39. ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ . Η εξαγωγή κεφαλαίου. Η οικονομική μοιρασιά του κόσμου από τα διεθνή μονοπώλια. Η πολιτική μοιρασιά του καπιταλιστικού κόσμου από τα ιμπεριαλιστικά κράτη. Το σύστημα της διεθνούς κυριαρχίας του χρηματιστικού κεφαλαίου γενικά.
ΜΕΡΟΣ ΔΕΚΑΤΟ ΠΕΜΠΤΟ. Ο ΚΡΑΤΙΚΟΜΟΝΟΠΩΛΙΑΚΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ . Κεφάλαιο 40. Η ΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΜΟΝΟΠΩΛΙΑΚΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ. Κεφάλαιο 41. ΚΡΑΤΙΚΟΜΟΝΟΠΩΛΙΑΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΤΗΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ. Κεφάλαιο 42. ΟΙ ΒΑΣΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΜΟΝΟΠΩΛΙΑΚΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ. Κεφάλαιο 43. ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΑΣΤΙΚΩΝ ΘΕΩΡΙΩΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΜΟΝΟΠΩΛΙΑΚΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ.
ΜΕΡΟΣ ΔΕΚΑΤΟ ΕΚΤΟ. Η ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ . Κεφάλαιο 44. Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ ΣΑΝ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ. Η ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ . Ο ιμπεριαλισμός ξεχωριστό στάδιο του καπιταλισμού. Ο ιμπεριαλισμός είναι μονοπωλιακός καπιταλισμός. Ο ιμπεριαλισμός είναι παρασιτικός καπιταλισμός σε αποσύνθεση. Ο ιμπεριαλισμός — ανώτατο και τελευταίο στάδιο του καπιταλισμού. Ο ιμπεριαλισμός είναι καπιταλισμός που πεθαίνει. Ο νόμος της ανισόμετρης ανάπτυξης και η κατάρρευση του καπιταλισμού.
ΜΕΡΟΣ ΔΕΚΑΤΟ ΕΒΔΟΜΟ. Η ΓΕΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ . Κεφάλαιο 45. Η ΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ . Η ουσία και τα στάδια της γενικής κρίσης του καπιταλισμού. Η διάσπαση του κόσμου σε δυο συστήματα και η πάλη μεταξύ τους. Η άνοδος του παγκόσμιου σοσιαλιστικού συστήματος και η όξυνση των αντιθέσεων του καπιταλισμού. Η κρίση και η κατάρρευση του αποικιακού συστήματος. Κεφάλαιο 46. ΟΙ ΙΔΙΟΜΟΡΦΙΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΣΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ . Η πορεία της σύγχρονης καπιταλιστικής αναπαραγωγής. Οι παράγοντες που αλλάζουν τη μορφή της καπιταλιστικής αναπαραγωγής στο σημερινό στάδιο. Κεφάλαιο 47. Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ . Η ουσία και οι μορφές εκδήλωσης της κρίσης των διεθνών οικονομικών σχέσεων του καπιταλισμού. Τα νομισματικό σύστημα του σύγχρονου καπιταλισμού και η κρίση του. Κεφάλαιο 48. Η ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΣΤΙΣ ΑΣΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ.
Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ.
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ. ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ. Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ . Κεφάλαιο 1. Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ ΣΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ . Ο νομοτελειακός χαραχτήρας του περάσματος από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό. Η ανάγκη της ιδιαίτερης περιόδου για το πέρασμα από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό. Η ουσία της μεταβατικής περιόδου. Η αναγκαιότητα της δικτατορίας του προλεταριάτου για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού. Κεφάλαιο 2. Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΓΚΑΘΙΔΡΥΣΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ . Η επιβολή της κρατικής σοσιαλιστικής Ιδιοκτησίας στα βασικά μέσα παραγωγής. Οικονομικές συνέπειες της επιβολής της κρατικής ιδιοκτησίας στα βασικά μέσα παραγωγής. Οι επαναστατικές αλλαγές στις σχέσεις γαιοκτησίας. Η αλλαγή των σχέσεων ιδιοκτησίας είναι αναγκαία ιστορική προϋπόθεση για τη σοσιαλιστική παραγωγή. Κεφάλαιο 3. ΤΟ ΞΕΠΕΡΑΣΜΑ ΤΗΣ ΠΟΛΥΜΟΡΦΙΑΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ Η ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΕΝΙΑΙΟΥ ΣΥΣΤΉΜΑΤΟΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ . Η οικονομική δομή της κοινωνίας στη μεταβατική περίοδο και οι αντιθέσεις της. Η αναγκαιότητα των εμπορευματοχρηματικών σχέσεων κι η αξιοποίησή τους για τη νίκη τού σοσιαλισμού. Η χρησιμοποίηση του κρατικού καπιταλισμού σα χαρακτηριστικού συστήματος για την κοινωνικοποίηση της παραγωγής στη μεταβατική περίοδο. Μορφές διακανονισμού ανάμεσα στη σοσιαλιστική και τη μικροεμπορευματική παραγωγή. Ο σοσιαλιστικός συνεταιρισμός. Η διαμόρφωση της υλικοτεχνικής βάσης του σοσιαλισμού. Ιδιομορφίες της οικοδόμησης του σοσιαλισμού σε συνθήκες όπου οι παραγωγικές δυνάμεις έχουν χαμηλό επίπεδο ανάπτυξης και λείπουν οι αναπτυγμένες καπιταλιστικές μορφές. Κεφάλαιο 4. Η ΕΔΡΑΙΩΣΗ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΠΟΠΕΡΑΤΩΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ . Η εξάλειψη των συνθηκών για την οικονομική αναβίωση του καπιταλισμού και η εδραίωση ενιαίου συστήματος σοσιαλιστικών παραγωγικών σχέσεων. Η εξάλειψη των αντιθέσεων ανάμεσα στην πόλη και το χωριό. Η εξάλειψη της αντίθεσης ανάμεσα στην πνευματική και σωματική εργασία. Το γενικό και το ιδιαίτερο στη διαμόρφωση του σοσιαλισμού. Κεφάλαιο 5. ΟΙ ΜΗ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΕΡΑΣΜΑΤΟΣ ΣΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ . Οι προμαρξιστικές θεωρίες τού περάσματος στο σοσιαλισμό. Οι σύγχρονες παραλλαγές της διαστρέβλωσης των γενικών νομοτελειών για το πέρασμα στο σοσιαλισμό.
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ. ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΣΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ, ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ . Εισαγωγή. Η ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΣΑΝ ΠΡΟΪΟΝ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ.
ΤΜΗΜΑ ΠΡΩΤΟ. ΟΙ ΓΕΝΙΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΥ ΤΡΟΠΟΥ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΘΕΜΑ ΠΡΩΤΟ ΑΡΧΙΚΗ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑ ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ . Κεφάλαιο 6. Ο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ . Η σχεδιοποιημένη οργάνωση της κοινωνικής παραγωγής. Η σχεδιοποιημένη λειτουργία κι ανάπτυξη της σοσιαλιστικής παραγωγής. Ο νόμος της σχεδιοποίησης. Κριτική των αστικών κι αναθεωρητικών αντιλήψεων για τη σχεδιασμένη οικονομία. Κεφάλαιο 7. Η ΠΛΗΡΗΣ ΕΥΗΜΕΡΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ Η ΟΛΟΠΛΕΥΡΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΑ — Ο ΒΑΣΙΚΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΥ ΤΡΟΠΟΥ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ . Η βασική παραγωγική σχέση του σοσιαλισμού. Ο νέος τρόπος σύνδεσης της εργατικής δύναμης με τα μέσα παραγωγής. Η ουσία του βασικού οικονομικού νόμου.
ΤΜΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ. ΟΙ ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ . Κεφάλαιο 8. Η ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ . Η ουσία της διαδικασίας της σοσιαλιστικής παραγωγής. Το προϊόν κι οι δαπάνες τού σοσιαλιστικού τρόπου παραγωγής. Κεφάλαιο 9. ΤΟ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΠΡΟΪΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΘΕΤΟ ΠΡΟΪΌΝ . Χαρακτηριστικές μορφές του αναγκαίου προϊόντος και του πρόσθετου προϊόντος. Το ύψος του αναγκαίου προϊόντος και του πρόσθετου προϊόντος. Κεφάλαιο 10. Ο ΕΡΓΑΣΙΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ . Ιδιομορφίες του εργάσιμου χρόνου στο σοσιαλισμό. Οι οικονομικές βάσεις για τη μείωση της διάρκειας της εργάσιμης μέρας. Ο ελεύθερος χρόνος κι η αξιοποίηση του. Κεφάλαιο 11. Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ. Κεφάλαιο 12. Η ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ ΤΕΛΕΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ . Η επιστημονικοτεχνική πρόοδος κι ο συνδυασμός της με τα πλεονεκτήματα του σοσιαλισμού. Ο νόμος του πληθυσμού. Η ανάπτυξη των μορφών κοινωνικοποίησης της παραγωγής. Κεφάλαιο 13. Η ΣΤΑΘΕΡΗ ΑΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ. Κεφάλαιο 14. ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΚΑΙ ΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΉΚΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ. ΤΜΗΜΑ ΤΡΙΤΟ. Η ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΚΛΙΜΑΚΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ . Κεφάλαιο 15. Η ΑΠΛΗ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ. Κεφάλαιο 16. Η ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΙΕΥΡΥΜΕΝΗ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΙ Η ΣΥΣΣΩΡΕΥΣΗ . Ιδιομορφίες της σοσιαλιστικής διευρυμένης αναπαραγωγής. Η σοσιαλιστική συσσώρευση. Τα κεφάλαια αναπαραγωγής. Το κανονικό επίπεδο συσσώρευσης. Κεφάλαιο 17. 11 ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΩΝ ΔΥΟ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ Η ΣΧΕΣΗ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΙΓΗΝ ΥΛΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΗ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟ ΤΟΜΕΑ . Η λειτουργία του νόμου της πιο γρήγορης αύξησης της παραγωγής μέσων παραγωγής στο σοσιαλισμό. Η αναλογία ανάμεσα στον παραγωγικό και το μη παραγωγικό τομέα της λαϊκής οικονομίας. Κεφάλαιο 18. Η ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ . Η αύξηση του συνόλου των εργαζομένων. Η εξασφάλιση της αντιστοιχίας ανάμεσα στο τεχνικό επίπεδο της παραγωγής και στο πολιτιστικό και τεχνικό επίπεδο των εργαζομένων. Οι αναλογίες ανάμεσα στους αριθμούς των ασχολούμενων σε διαφορετικούς κλάδους και τομείς της λαϊκής οικονομίας. Κεφάλαιο 19. Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ . Ο κοινωνικός πλούτος. Η διευρυμένη αναπαραγωγή του κοινωνικού πλούτου. Ο φυσικός πλούτος.
ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ. ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ ΣΑΝ ΚΑΤΩΤΕΡΗ ΦΑΣΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ . Κεφάλαιο 20. ΟΙ ΙΔΙΟΜΟΡΦΙΕΣ ΣΤΟ ΧΑΡΑΧΤΗΡΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ. Κεφάλαιο 21. Η ΔΙΑΝΟΜΗ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΙ ΟΙ ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ . Η διανομή ανάλογα με την εργασία. ΟΙ μορφές του αναγκαίου προϊόντος και του υποπροϊόντος στη διαδικασία της διανομής. Κεφάλαιο 22. Η ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ. Κεφάλαιο 23. ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΑΝ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΑΛΛΑΪΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ.
ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ. ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΙΑΤΗΡΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ . Κεφάλαιο 24. ΟΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ . Ο χαραχτήρας των εμπορευματικών σχέσεων στο σοσιαλισμό. Το ατομικό βοηθητικό νοικοκυριό των κολχόζνικων, εργατών και υπαλλήλων και οι εμπορευματικές σχέσεις. Αιτίες για την επιβίωση εμπορευματικών σχέσεων στο σοσιαλισμό. Οι αντιθέσεις των εμπορευματικών σχέσεων στο σοσιαλισμό. Κριτική της θεωρίας «του σοσιαλισμού της αγοράς». Κριτική της αστικής θεωρίας της «σύγκλισης». Κεφάλαιο 25. ΤΟ ΧΡΗΜΑ . Η αναγκαιότητα και η φύση του χρήματος. Οι λειτουργίες του χρήματος. Το χρηματικό σύστημα στο σοσιαλισμό. Κεφάλαιο 26. Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ ΚΑΙ Η ΤΙΜΗ . Η Ιδιομορφία στη λειτουργία του νόμου της αξίας. Η κοινωνικά αναγκαία δαπάνη εργασίας. Η αξία, η τιμή και η δαπάνη εργασίας στο σοσιαλισμό. Η αξία, η τιμή και η ρύθμιση των εμπορευματοχρηματικών σχέσεων. Σχετικά με το καινούργιο περιεχόμενο των εμπορευματοχρηματικών μορφών στο σοσιαλισμό. Κεφάλαιο 27. Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ . Η εμπορευματική κυκλοφορία και η σφαίρα της. Το εμπόριο και τα είδη του. Η οργάνωση της εμπορευματικής κυκλοφορίας. Ζήτηση και προσφορά.
ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ. ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ ΑΝΑΓΚΑΙΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ . Κεφάλαιο 28. Η ΑΜΟΙΒΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ . Η αμοιβή για την εργασία είναι η βασική μορφή του αναγκαίου προϊόντος. Τα κοινωνικά και ατομικά όρια για το αναγκαίο προϊόν. Μέτρο αμοιβής για την εργασία. Η αμοιβή για την εργασία και το μερίδιο στο παραγόμενο προϊόν. Κεφάλαιο 29. Η ΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΙΣΘΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ . Ο μισθός εργασίας σαν ιδιαίτερη μορφή αμοιβής για την εργασία. Η φύση του μισθού εργασίας. Ο προγραμματισμός και η ρύθμιση του μισθού εργασίας. Μισθός εργασίας και οι εμπορευματικοχρηματικές σχέσεις. Το ύψος του μισθού εργασίας. Καθοριστικοί παράγοντες για το ύψος του μισθού εργασίας. Ο ελάχιστος και ο ανώτατος μισθός εργασίας. Οικονομικές βάσεις και πηγές για τη διαφοροποίηση του μισθού εργασίας. Η μείωση των διαφορών στο μισθό εργασίας. Ο ονομαστικός και ο πραγματικός μισθός εργασίας. Οι δρόμοι για την ανύψωση των πραγματικών μισθών εργασίας. Η άνοδος της παραγωγικότητας της εργασίας είναι η βάση για την αύξηση του πραγματικού μισθού εργασίας. Η δυναμική κίνηση και το ύψος του μισθού εργασίας. Κεφάλαιο 30. Η ΑΜΟΙΒΗ ΠΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΙΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΕΣ ΑΓΡΟΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ . Οι ιδιομορφίες της διαμόρφωσης του κονδυλίου αμοιβής για την εργασία στο συνεταιριστικό τομέα. Οι δύο βασικές μορφές καταμερισμού ανάλογα με την εργασία στους συνεταιρισμούς των αγροτικών επιχειρήσεων. Ο υπολογισμός της εργασίας και η άμεση χρηματική πληρωμή. Ο υπολογισμός της εργασίας σε εργατοημέρες και η πληρωμή ανάλογα με τις εργατοημέρες. Το πέρασμα από την πληρωμή κατά εργατοημέρες στην άμεση χρηματική πληρωμή. Η εξασφαλισμένη αμοιβή για την εργασία. Κεφάλαιο 31. ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΚΟΝΔΥΛΙΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ, ΠΟΥ ΔΙΑΝΕΜΟΝΤΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΟΙΒΗ ΠΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ . Σύνθεση και μορφές των κοινωνικών κονδυλίων κατανάλωσης. Χαρακτηρισμός των κοινωνικών κονδυλίων κατανάλωσης. Τα είδη των κοινωνικών κονδυλίων κατανάλωσης ανάλογα με τον οικονομικό τους προορισμό και τον τρόπο κατανάλωσης. Κατηγορίες των κοινωνικών κονδυλίων κατανάλωσης ανάλογα με τον τρόπο κατανομής τους. Πηγές για το σχηματισμό των κοινωνικών κονδυλίων κατανάλωσης. Η αύξηση του γενικού όγκου των κοινωνικών κονδυλίων κατανάλωσης. Η αναγκαιότητα και η λειτουργία των κοινωνικών κονδυλίων κατανάλωσης πού παρέχονται πάνω από την αμοιβή για την εργασία. Η δυνατότητα και η αναγκαιότητα για το συνδυασμό των δύο ειδών κατανομής. Η επίδραση της κοινωνίας στη σειρά και το βαθμό ικανοποίησης των ξεχωριστών αναγκών. Η μέριμνα της κοινωνίας για το δυνάμωμα της υγείας και της παιδείας όλων των μελών της κοινωνίας. Η κατανομή πάνω από την αμοιβή για την εργασία και η αρχή του υλικού ενδιαφέροντος. Η Ικανοποίηση των αναγκών που συνδέονται με τις ιδιομορφίες των συνθηκών εργασίας. Η κοινή κοινωνική κατανάλωση. Άλλα κοινωνικοοικονομικά αποτελέσματα της ανάπτυξης των κοινωνικών κονδυλίων κατανάλωσης. Οι αναγκαίοι συσχετισμοί ανάμεσα στα κοινωνικά κονδύλια κατανάλωσης και την αμοιβή για την εργασία. Για το χαρακτήρα των κοινωνικών κονδυλίων κατανάλωσης πού κατανέμονται πάνω από την αμοιβή για την εργασία. Ιδιομορφίες των κοινωνικών κονδυλίων κατανάλωσης σε σύγκριση με την αμοιβή για την εργασία. Τα κοινωνικά κονδύλια είναι οικονομική κατηγορία τού σοσιαλισμού. Η ανάπτυξη των κοινωνικών κονδυλίων κατανάλωσης στο σύγχρονο στάδιο.
ΜΕΡΟΣ ΠΕΜΠΤΟ. ΤΟ ΠΡΟΪΟΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΙΔΙΟΣΥΝΤΗΡΗΣΗ.
ΤΜΗΜΑ ΠΡΩΤΟ. ΜΟΡΦΕΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ. Κεφάλαιο 32. Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΙΔΙΟΣ ΥΝΤΗ ΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΤΑ ΚΥΡΙΑ ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΙ Η ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ . Η αναγκαιότητα της ιδιοσυντήρησης. Τα γνωρίσματα της οικονομικής ιδιοσυντήρησης της επιχείρησης. Η διάσπαση της αξίας του εμπορευματικού προϊόντος της επιχείρησης. Μορφές της οικονομικής διαχείρησης στην αγροτική συνεταιριστική παραγωγή. Η διάσπαση της αξίας στο προϊόν του κολχόζ. Η Ιδιομορφία της οικονομικής διαχείρισης στη συνεταιριστική παραγωγή. Οι Ιδιομορφίες της εργασιακής διαδικασίας στην αγροτική οικονομία και η οικονομική διαχείριση στη συνεταιριστική παραγωγή. Η σχεδιοποίηση της συνεταιριστικής παραγωγής. Κεφάλαιο 33. Η ΠΕΡΙΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ Η ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΡΩΝ ΤΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ. Οι πόροι των σοσιαλιστικών επιχειρήσεων και η περιστροφή τους. Οι πόροι είναι η χαρακτηριστική κατηγορία του σοσιαλισμού. Τα βασικά στάδια της περιστροφής των παραγωγικών πόρων στο σοσιαλισμό. Τρεις μορφές περιστροφής. Η ενότητα τους και Οι διαφορές. Η κυκλοφορία των πόρων των σοσιαλιστικών επιχειρήσεων. Οι πάγιοι και οι κυκλοφοριακοί πόροι. Η έννοια της κυκλοφορίας των πόρων. Ό χρόνος της παραγωγής και ό χρόνος της κυκλοφορίας. Η διαίρεση των πόρων σε πάγιους και κυκλοφοριακούς. Οι πάγιοι πόροι, η υλική σύνθεσή τους και η χρηματική έκφρασή τους. Η φυσική και ηθική φθορά των πάγιων πόρων. Απόσβεση. Κανόνες της απόσβεσης. Το κονδύλιο απόσβεσης. Η καλυτέρευση της αξιοποίησης των πάγιων πόρων. Η απόδοση των πόρων. Οι κυκλοφοριακοί πόροι και η αξιοποίησή τους. Η αναγκαιότητα των πιστώσεων και ό ρόλος τους στη διαδικασία κυκλοφορίας των πόρων των σοσιαλιστικών επιχειρήσεων. Τα ποσοστά. Η αναγκαιότητα των πιστώσεων στο σοσιαλισμό. Ο ρόλος της πίστωσης στην κυκλοφορία των πάγιων και κυκλοφοριακών πόρων των επιχειρήσεων. Το επιτόκιο. Ιδιομορφίες της διαδικασίας της εργασίας στην αγροτική οικονομία και η περιστροφή και κυκλοφορία των παραγωγικών πόρων στις συνεταιριστικές επιχειρήσεις. Οι πάγιοι πόροι. Τα κυκλοφοριακά μέσα και Τα στοιχεία τους. Η αξιακή περιστροφή των παραγωγικών πόρων στα κολχόζ. Η αύξηση της αποτελεσματικότητας στην αξιοποίηση των παραγωγικών πόρων στις συνεταιριστικές επιχειρήσεις. Κεφάλαιο 34. ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΤΟΥ. Τα κοινωνικά έξοδα της παραγωγής και το κόστος παραγωγής. Τα κοινωνικά έξοδα και τα έξοδα της επιχείρησης. Ο προγραμματισμός τού κόστους της παραγωγής. Μορφές και δομή του κόστους παραγωγής. Η μείωση του κόστους παραγωγής και Οι συντελεστές της. Η μείωση του κόστους παραγωγής είναι σπουδαίο πρόβλημα της οικονομικής διαχείρισης. Συντελεστές της μείωσης του κόστους παραγωγής. Τα έξοδα κυκλοφορίας των εμπορικών επιχειρήσεων. Η ουσία των εξόδων κυκλοφορίας. Συμπληρωματικά και καθαρά έξοδα κυκλοφορίας. Η διαφορά των εξόδων κυκλοφορίας στο σοσιαλισμό από Τα έξοδα στον καπιταλισμό. Η ελάττωση των εξόδων κυκλοφορίας.
ΤΜΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ. ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ Η ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΙΔΙΟΣYΝΤΗΡΗΣΗΣ. Κεφάλαιο 35. ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ, ΟΙ ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΕΙΔΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΠΟΔΟΉΚΟΤΗΤΑ. Η σύνθεση της αξίας του προϊόντος για την κοινωνία. Το συγκεντροποιημένο τμήμα της αξίας του προϊόντος για την κοινωνία (έσοδα του κράτους). Ο φόρος κυκλοφορίας. Πληρωμή για κεφαλαιουχικό εξοπλισμό. Τα επιπρόσθετα κέρδη. Οι σταθερές και Οι άλλες πληρωμές. Το καθαρό κέρδος των επιχειρήσεων και η διανομή του. Η οικονομική αποδοτικότητα των σοσιαλιστικών επιχειρήσεων. Η έννοια της οικονομικής αποδοτικότητας. Ο κανόνας της οικονομικής αποδοτικότητας. Το καθαρό εισόδημα των συνεταιριστικών επιχειρήσεων. Κεφάλαιο 36. ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΔΙΑΦΟΡΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΔΟΥ ΚΑΙ Η ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΦΥΣΗ ΤΗΣ . Οι σχέσεις εμπορευματικής παραγωγής είναι η πιο σημαντική προϋπόθεση για το σχηματισμό των διαφορικών προσόδων. Οι αίτιες για την ύπαρξη διαφορικής προσόδου στο σοσιαλισμό. Η διαφορική πρόσοδος είναι οικονομική μορφή πραγματοποίησης της ιδιοκτησίας της γης. Η εντατικοποίηση της αγροτικής οικονομίας και η διαφορική πρόσοδος II. Κεφάλαιο 37. ΓΙΑ ΤΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΔΟΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΙΔΙΟΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ. Ό διττός χαρακτήρας της δραστηριότητας των σοσιαλιστικών επιχειρήσεων οικονομικής ιδιοσυντήρησης. Τα προβλήματα δραστηριότητας της σοσιαλιστικής επιχείρησης με οικονομική ιδιοσυντήρηση. Οι δύο βαθμίδες της σοσιαλιστικής οικονομικής διαχείρισης 525Οι διαφορές της «οικονομικής ιδιοσυντήρησης» στην κλίμακα της κοινωνίας από την οικονομική ιδιοσυντήρηση της σοσιαλιστικής επιχείρησης. Τα υλικά συμφέροντα και η οικονομική ιδιοσυντήρηση της επιχείρησης. Η παρότρυνση σα μορφή επιρροής για το υλικό συμφέρον. Τα κοινωνικά και ατομικά υλικά συμφέροντα. Ο συσχετισμός των μορφών του υλικού συμφέροντος. Η ενδοεργοστασιακή οικονομική ιδιοσυντήρηση και η οικονομική ιδιοσυντήρηση των παραγωγικών ενώσεων. Η σύγχρονη οικονομική ιδιοσυντήρηση της επιχείρησης. Τυπική και πραγματική οικονομική ιδιοσυντήρηση. Η μη πλέρια και η πλέρια οικονομική ιδιοσυντήρηση. Το κριτήριο της αποτελεσματικότητας της επιχείρησης με οικονομική ιδιοσυντήρηση μέσα στο σύστημα κριτηρίων της αποτελεσματικότητας της σοσιαλιστικής οικονομίας. Το κέρδος σαν πηγή υλικής παρότρυνσης στην επιχείρηση. Το κέρδος και η οικονομική διαχείριση στην κλίμακα της κοινωνίας και στην επιχείρηση. Δύο δείκτες εκτίμησης της αποτελεσματικότητας της σοσιαλιστικής επιχείρησης. Οι αμοιβαίες σχέσεις του καινούργιου συστήματος σχεδιοποίησης στο καινούργιο σύστημα οικονομικής παρότρυνσης.
ΤΜΗΜΑ ΤΡΙΤΟ. Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ. ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ. ΕΙΔΗ ΚΑΙ ΜΟΡΦΕΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗ. Κεφάλαιο 38. Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ . Ο μηχανισμός της σχεδιοποιημένης πραγματοποίησης της παραγωγικής διαδικασίας. Η συγκεντροποιημένη και σχεδιοποιημένη διοίκηση είναι μια ενότητα σχεδιοποίησης και επιχειρησιακής διεύθυνσης. Οι αρχές διεύθυνσης της σοσιαλιστικής οικονομίας. Η ανάπτυξη των οργανωμένων μορφών διεύθυνσης.
ΤΜΗΜΑ ΤΕΤΑΡΤΟ. ΜΟΡΦΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΔΙΕΥΡΥΜΕΝΗΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗΣ. Κεφάλαιο 39. Η ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΡΟΒΛΕΨΗΣ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΣΧΕΔΙΟΠΟΙΗΣΗΣ. Τα στάδια της διαδικασίας για τη σχεδιοποίηση της λαϊκής οικονομίας. Η λειτουργία και η θέση της πρόγνωσης στο σύστημα της σοσιαλιστικής σχεδιοποίησης. Το σύστημα πρόγνωσης της ανάπτυξης της λαϊκής οικονομίας. Οι μέθοδες πρόγνωσης για την ανάπτυξη της λαϊκής οικονομίας. Κεφάλαιο 40. ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΕΣ ΣΧΕΔΙΟΠΟΙΗΣΗΣ . Ο καθοδηγητικός χαρακτήρας του σχεδίου. Προβλήματα και αρχές της σχεδιοποίησης. Ο συνδυασμός των τρεχόντων και μελλοντικών σχεδίων. Η εξασφάλιση της αδιάκοπης σχεδιοποίησης. Ο καθορισμός της αφετηρίας για την επεξεργασία του σχεδίου. Οι μέθοδες σχεδιοποίησης. Μέθοδος σχεδιοποίησης του ισοζυγίου. Ή μέθοδος σχεδιοποίησης με το δείκτη κανόνων. Η μέθοδος της εξαγωγής των οικονομικοπαραγωγικών συνόλων πάνω στην επεξεργασία των μελλοντικών σχεδίων. Η σχέση της ποιοτικής ανάλυσης με την οικονομική φύση των φαινομένων που ερευνούνται. Η ανάγκη για τη χρήση μαθηματικών στη σχεδιοποίηση. Κεφάλαιο 41. Η ΣΧΕΔΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΕΥΡΥΜΕΝΗΣ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥΧΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ ΚΑΙ Η ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΜΕΝΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ. Το ποσοτικό μέτρο της οικονομικής αποτελεσματικότητας των παραγωγικών πόρων και του επενδυμένου κεφαλαίου. Η έννοια της αποτελεσματικότητας των πάγιων κεφαλαιουχικών πόρων και του επενδυμένου κεφαλαίου. Η απόλυτη αποτελεσματικότητα των πόρων και των επενδύσεων κεφαλαίων. Η συγκριτική αποτελεσματικότητα των επενδύσεων κεφαλαίων. Ο καθορισμός των δεικτών κανόνων για την αποτελεσματικότητα. Η διαφορά χρόνου στις επενδύσεις κεφαλαίων και στις τρέχουσες δαπάνες ανάλογα με τις παραλλαγές. Οι συνδυασμένες επενδύσεις κεφαλαίων. Οι φυσικοί δείκτες της οικονομικής αποτελεσματικότητας. Οι δρόμοι αύξησης της αποτελεσματικότητας των επενδύσεων κεφαλαίου. Κεφάλαιο 42. Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ . Το εθνικό εισόδημα και ο υπολογισμός του. Το ολικό (εθνικό) κοινωνικό εισόδημα. Υπολογισμός του συνολικού κοινωνικού εισοδήματος. Η ουσία του κρατικού προϋπολογισμού. Μορφές συγκέντρωσης των εσόδων στον κρατικό προϋπολογισμό. Έσοδα από τις κρατικές επιχειρήσεις. Η συγκεντροποίηση τμήματος των εσόδων των συνεταιρισμών και του πληθυσμού. Η επίδραση του κρατικού προϋπολογισμού στη συσσώρευση και κατανάλωση. Δαπάνες στη σφαίρα της υλικής παραγωγής. Οι δαπάνες στη μη παραγωγική σφαίρα. Δαπάνες για την άμυνα της χώρας. Ο έλεγχος του προϋπολογισμού για την παραγωγή και τη διανομή. Η ενότητα του συστήματος του προϋπολογισμού. Κεφάλαιο 43. Η ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ Η ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ. Αναδιανομή των χρηματικών μέσων με την τραπεζική πίστη. Πίστη και τράπεζες. Η χρηματοδότηση και ό τραπεζικός έλεγχος στην παραγωγή. Η χορήγηση τραπεζικών πιστώσεων και η χρηματοδότηση επενδύσεων κεφαλαίων. Ο ρόλος της πίστης στο σχηματισμό πόρων των επιχειρήσεων. Ο ρόλος της τράπεζας και η πραγματοποίηση της κυκλοφορίας για τις πληρωμές. Η λαϊκοοικονομική σημασία της αντιστοιχίας των διαστάσεων της πίστης και των πιστωτικών μέσων. Η ρύθμιση της κυκλοφορίας του χρήματος. Το Ισοζύγιο των χρηματικών εσόδων και εξόδων. Η ταμιακή σχεδιοποίηση και Οι διαδικασίες της Κρατικής Τράπεζας για την έκδοση χρήματος.
ΤΜΗΜΑ ΠΕΜΠΤΟ. ΣΧΕΔΙΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ. Κεφάλαιο 44. Η ΤΙΜΗ ΣΑΝ ΜΟΡΦΗ ΠΑΡΟΤΡΥΝΣΗΣ. Η τιμή, Οι λειτουργίες της και οι αρχές καθορισμού των τιμών. Η τιμή και Τα στοιχεία της. Οι μορφές των τιμών. Οι λειτουργίες της τιμής. Η τιμή και η περιεκτικότητα του προϊόντος σε παραγωγικά μέσα διαρκείας (πόρους). Η αντικειμενική βάση για τη διαφοροποίηση των τιμών για ομοιογενή προϊόντα. Αρχές για τον καθορισμό των τιμών. Η τιμή και η διαδικασία πραγματοποίησης του αναγκαίου προϊόντος και του πρόσθετου προϊόντος. Η πραγματοποίηση του πρόσθετου προϊόντος στις τιμές των μέσων παραγωγής. Χοντρικές τιμές και χρησιμοποίηση των φυσικών πόρων. Οι τιμές στη βιομηχανία εξόρυξης. Η τιμή και η τεχνική πρόοδος. Οι τιμές για Τα προϊόντα της αγροτικής οικονομίας. Οι περιφερειακές τιμές αγοράς και παράδοσης των αγροτικών προϊόντων. Η λειτουργία των τιμών κατά ζώνες. Άλλοι παράγοντες διαφοροποίησης των τιμών. Οι λιανικές τιμές στη διευθυνόμενη σχεδιοποιημένα οικονομία. Οι λειτουργίες των λιανικών τιμών. Το επίπεδο των τιμών των ειδών κατανάλωσης και η ευημερία των εργαζομένων.
ΤΜΗΜΑ ΕΚΤΟ. Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΑΡΟΤΡΥΝΣΗ . Κεφάλαιο 45. Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΗ ΛΑΪΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ. Η πολιτική του μισθού εργασίας στο σύγχρονο στάδιο. Ο μηχανισμός διεύθυνσης της αμοιβής της εργασίας στη λαϊκή οικονομία. Η κοινωνική εκτίμηση της εργασίας. Η ρύθμιση της εργασίας. Η εκτίμηση του χαρακτήρα της, του πολυπλόκου της, της εντατικότητας και των συνθηκών εργασίας. Τα βασικά στοιχεία του μισθού εργασίας και η καλυτέρευση της δομής της. Το σύστημα του μισθολογίου και η τελειοποίησή του. Οι μορφές του μισθού εργασίας και η ανάπτυξη του συστήματος πριμοδότησης. Κεφάλαιο 46. ΤΑ ΚΟΝΔΥΛΙΑ ΠΑΡΟΤΡΥΝΣΗΣ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΙΔΙΟΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ. Είδη κονδυλίων στη σοσιαλιστική επιχείρηση. Το κονδύλιο της υλικής παρότρυνσης. Το κονδύλιο των κοινωνικοπολιτιστικών εκδηλώσεων και της οικοδόμησης κατοικιών. Τα κονδύλια για την ανάπτυξη της παραγωγής. Η ουσία των κονδυλίων για την παρότρυνση της οικονομικής ιδιοσυντήρησης και οι αρχές του σχηματισμού των πόρων. Η ουσία και η λειτουργία των κονδυλίων παρότρυνσης της οικονομικής ιδιοσυντήρησης. Οι δείκτες για τις νόρμες του σχηματισμού των κονδυλίων παρότρυνσης της οικονομικής ιδιοσυντήρησης. Συνθήκες για το σχηματισμό των κονδυλίων παρότρυνσης. Ο καταμερισμός και η χρησιμοποίηση των κονδυλίων παρότρυνσης της οικονομικής ιδιοσυντήρησης.
ΤΜΗΜΑ ΕΒΔΟΜΟ. ΑΠΟ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ ΣΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ. Κεφάλαιο 47. Η ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑΚΗ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ ΣΕ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ. Τα προβλήματα της αναπτυγμένης σοσιαλιστικής οικονομίας. Οι ριζικές διαφορές ανάμεσα στην οικονομία του σοσιαλισμού και την οικονομία της μεταβατικής περιόδου. Ο σοσιαλισμός είναι η αναπτυσσόμενη φάση του κομμουνισμού. Για τον τρόπο του περάσματος από το σοσιαλισμό στον κομμουνισμό. Κριτική της θεωρίας των λεγομένων «μοντέλων του σοσιαλισμού». Η ανεπαρκής ωρίμανση των κομμουνιστικών παραγωγικών σχέσεων στο σοσιαλισμό. Το αβάσιμο της ερμηνείας του σοσιαλισμού σαν ξεχωριστού τρόπου παραγωγής. Η κριτική των βολονταριστικών θεωριών για το πέρασμα στον κομμουνισμό. Η υλικοτεχνική βάση του κομμουνισμού. Το περιεχόμενο της υλικοτεχνικής βάσης του κομμουνισμού. Προϋποθέσεις για τη δημιουργία της υλικοτεχνικής βάσης του κομμουνισμού. Η προσέγγιση και η συγχώνευση της κολχοζνικοσυνεταιριστικής ιδιοκτησίας με την παλλαϊκή. Η ουσία της μετατροπής της συνεταιριστικής Ιδιοκτησίας σε παλλαϊκή. Η εξίσωση των επιπέδων ανάπτυξης της κολχόζνικης και σοβχόζνικης παραγωγής. Οι ενώσεις ανάμεσα στα κολχόζ και Οι κρατικοκολχόζνικες ενώσεις. Το ξεπέρασμα των κοινωνικοοικονομικών διαφορών ανάμεσα στην πόλη και το χωριό. Η ουσία της διαδικασίας για την εξάλειψη των κοινωνικοοικονομικών διαφορών ανάμεσα στην πόλη και το χωριό. Η μετατροπή της αγροτικής εργασίας σε παραλλαγή της εργασίας στη βιομηχανία. Το ξεπέρασμα των οικονομικών βάσεων του ατομικού βοηθητικού νοικοκυριού. Η εξάλειψη των κοινωνικών διαφορών και των διαφορών της καθημερινής ζωής ανάμεσα στην πόλη και το χωριό. Η εξάλειψη της ανισότητας στην εργασία και η μετατροπή της σοσιαλιστικής εργασίας σε κομμουνιστική. Το ξεπέρασμα των κοινωνικοοικονομικών διαφορών ανάμεσα στην πνευματική και τη σωματική εργασία. Η ανάπτυξη κομμουνιστικής σχέσης προς την εργασία. Οι προϋποθέσεις μετατροπής της εργασίας σε πρωταρχική ζωτική ανάγκη. Ο καταμερισμός ανάλογα με τις ανάγκες στην ανώτατη φάση της κομμουνιστικής κοινωνίας.
ΤΜΗΜΑ ΟΓΔΟΟ. ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ. Κεφάλαιο 48. Η ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ. Ο διεθνής σοσιαλιστικός καταμερισμός της εργασίας και η διεθνοποίηση της παραγωγής. Επιστημονικοτεχνική επανάσταση και βάθαιμα του διεθνούς καταμερισμού της εργασίας. Η ειδίκευση ανάμεσα στα κράτη. Ο διεθνής καταμερισμός της εργασίας στην επιστημονικοτεχνική σφαίρα. Η από κοινού χρησιμοποίηση των πόρων. Η διαδικασία της προσέγγισης και της σύνδεσης των εθνικών οικονομιών. Η διαμόρφωση τού διεθνούς παραγωγικού συνόλου των χωρών του ΣΟΑ. Μορφές της σχεδιοποιημένης οργάνωσης των οικονομικών δεσμών των σοσιαλιστικών χωρών. Ο συντονισμός των λαϊκοοικονομικών σχεδίων είναι η κύρια μορφή σχεδιοποιημένης οργάνωσης των οικονομικών δεσμών ανάμεσα στις σοσιαλιστικές χώρες. Η από κοινού σχεδιοποίηση των ενδιαφερομένων χωρών για διάφορους κλάδους της βιομηχανίας και είδη παραγωγής. Μακροπρόθεσμες οικονομικές συμφωνίες ανάμεσα στα κράτη. Οι διεθνείς οικονομικές οργανώσεις και ό ρόλος τους στη σχεδιασμένη πραγματοποίηση των οικονομικών δεσμών ανάμεσα στις σοσιαλιστικές χώρες. Το Συμβούλιο Οικονομικής Αλληλοβοήθειας είναι το κύριο όργανο για τη σχεδιοποιημένη πραγματοποίηση των οικονομικών δεσμών των σοσιαλιστικών χωρών. Οργανώσεις και ενώσεις ανάμεσα στα κράτη και η λειτουργία τους. Η προσέγγιση και η εξίσωση των επιπέδων της οικονομικής ανάπτυξης των σοσιαλιστικών χωρών. Η αβάσιμη κριτική της σοσιαλιστικής οικονομικής ολοκλήρωσης. Η σοσιαλιστική οικονομική ολοκλήρωση, όπως την ερμηνεύουν οι οπαδοί της θεωρίας της «σύγκλισης». Το αβάσιμο της άρνησης τού Αντικειμενικού χαρακτήρα της σοσιαλιστικής ολοκλήρωσης. Η θεωρία της «αποολοκλήρωσης» και του «πολυκεντρισμού». Η θεωρία να «στηριχτούμε στις δικές μας δυνάμεις». Κεφάλαιο 49. ΟΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΧΡΗΜΑΤΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ. Το εξωτερικό εμπόριο των σοσιαλιστικών χωρών. Οι τιμές στην παγκόσμια σοσιαλιστική αγορά. Οι συναλλαγματικές σχέσεις των σοσιαλιστικών χωρών. Οι πιστωτικές σχέσεις των σοσιαλιστικών χωρών.
ΤΜΗΜΑ ΕΝΑΤΟ. Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΜΙΛΛΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ. Κεφάλαιο 50. ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΙ ΔΕΣΜΟΙ ΤΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΚΡΑΤΩΝ. Η ανάγκη για οικονομικούς δεσμούς ανάμεσα στις χώρες των δύο παγκόσμιων συστημάτων. Το εξωτερικό εμπόριο των σοσιαλιστικών χωρών με τις καπιταλιστικές χώρες. Οι οικονομικοί δεσμοί των χωρών του σοσιαλισμού με τις αναπτυσσόμενες χώρες. Κεφάλαιο 51. ΤΟ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΜΙΛΛΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ. Τα πλεονεκτήματα του σοσιαλισμού σε σύγκριση με τον καπιταλισμό στους ρυθμούς ανόδου της παραγωγής. Η αλλαγή στο συσχετισμό της οικονομικής δύναμης των δύο παγκόσμιων συστημάτων. Οι αλλαγές τού συσχετισμού στα επίπεδα οικονομικής ανάπτυξης. Ο σοσιαλισμός εξασφαλίζει ένα πιο υψηλό βιοτικό επίπεδο στους εργαζόμενους. Ο κομμουνισμός είναι ό δρόμος για την ανάπτυξη του συνόλου της ανθρωπότητας.
Πολιτική Οικονομία οικονομικής σχολής παν/μίου Λομονόσοφ Μόσχας, τόμος πρώτος DJVU Περιεχόμενα με συνδέσμους
ή
Πολιτική Οικονομία οικονομικής σχολής παν/μίου Λομονόσοφ Μόσχας, τόμος πρώτος DJVU Περιεχόμενα με συνδέσμους

Πολιτική Οικονομία οικονομικής σχολής παν/μίου Λομονόσοφ Μόσχας, τόμος δεύτερος DJVU Περιεχόμενα με συνδέσμους
ή
Πολιτική Οικονομία οικονομικής σχολής παν/μίου Λομονόσοφ Μόσχας, τόμος δεύτερος DJVU Περιεχόμενα με συνδέσμους

Πολιτική Οικονομία οικονομικής σχολής παν/μίου Λομονόσοφ Μόσχας, τόμος τρίτος DJVU Περιεχόμενα με συνδέσμους
ή
Πολιτική Οικονομία οικονομικής σχολής παν/μίου Λομονόσοφ Μόσχας, τόμος τρίτος DJVU Περιεχόμενα με συνδέσμους

Πολιτική Οικονομία οικονομικής σχολής παν/μίου Λομονόσοφ Μόσχας, τόμος τέταρτος DJVU Περιεχόμενα με συνδέσμους
ή
Πολιτική Οικονομία οικονομικής σχολής παν/μίου Λομονόσοφ Μόσχας, τόμος τέταρτος DJVU Περιεχόμενα με συνδέσμους

Πολιτική Οικονομία οικονομικής σχολής παν/μίου Λομονόσοφ Μόσχας, τόμος πέμπτος DJVU Περιεχόμενα με συνδέσμους
ή
Πολιτική Οικονομία οικονομικής σχολής παν/μίου Λομονόσοφ Μόσχας, τόμος πέμπτος DJVU Περιεχόμενα με συνδέσμους


Πέμπτη 28 Νοεμβρίου 2013

Βόινιτς Ε.Λ. Ο Οίστρος



Βόινιτς Ε.Λ. Ο Οίστρος DJVU Djvu OCR Περιεχόμενα με συνδέσμους
ή
Βόινιτς Ε.Λ. Ο Οίστρος DJVU Djvu OCR Περιεχόμενα με συνδέσμους

Από το οπισθόφυλλο:
Η Αγγλίδα συγγραφέας Έθελ Λίλιαν Βόινιτς (1864-1960), ήταν κόρη του μαθηματικού Τζ. Μπουλ και γυναίκα του Πολωνού επαναστάτη Μ. Βόινιτς. Γνωρίστηκε με τον Ένγκελς, τον Πλεχάνοφ και άλλους επαναστάτες διανοούμενους της εποχής. Μετέφρασε στα αγγλικά ρωσική πεζογραφία και ποίηση. Έγραψε τα μυθιστορήματα «Ο Οίστρος» (1896), «Τζακ Ρέιμοντ» (1901), «Το τέλος μιας φιλίας» (1910), «Ο Οίστρος στην εξορία» (1926), «Βγάλε τα παπούτσια σου» (1945), καθώς και μουσικά έργα (ορατόριο «Βαβυλών» κ.ά.).
«Ο Οίστρος» χαρακτηρίζεται σαν το καλύτερο έργο της Βόινιτς. Είναι ένα δυναμικό μυθιστόρημα, γεμάτο δράση και δημιουργική φαντασία, που αναφέρεται στον απελευθερωτικό αγώνα του ιταλικού λαού στα χρόνια 1830-1850. Εξιστορεί πως ένας αρχικά άσημος και διστακτικός νέος, γιος κληρικού, ορθώνεται κλιμακωτά σ' έναν ηρωικό μαχητή ενάντια στην τυραννία, - την εκμετάλλευση, την υποκρισία και τον αντιδραστικό ρόλο του κλήρου.
«Ο Οίστρος» μεταφράστηκε σε πολλές ξένες γλώσσες. Στη Σοβιετική Ένωση χρησιμοποιήθηκε σα λογοτεχνική βάση για θεατρικά έργα, κινηματογραφικές ταινίες και όπερες.

Σάββατο 23 Νοεμβρίου 2013

Παπαμαύρος Μ. Σύστημα νέας παιδαγωγικής



Παπαμαύρος Μ. Σύστημα νέας παιδαγωγικής DJVU Περιεχόμενα με συνδέσμους
ή
Παπαμαύρος Μ. Σύστημα νέας παιδαγωγικής DJVU Περιεχόμενα με συνδέσμους


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Πρόλογος
1. Για Προσανατολισμό
Ο ταξικός χαρακτήρας της παιδείας στα μέχρι σήμερα κοινωνικά καθεστώτα. Η Παιδεία στο δουλοκτητικό κοινωνικό σύστημα.— Η Παιδεία στην εποχή της Φεουδαρχίας και της εκκλησιαστικής εξουσίας.— Η Παιδεία στην καπιταλιστική κοινωνία. Η ανθρωπιστική Παιδεία στην αταξική σοσιαλιστική κοινωνία. Η Θεωρία του Διαλεκτικού Υλισμού. Ιστορικός Υλισμός. Ιστορική ανασκόπηση της Διαλεκτικής μεθόδου. Ιστορική ανασκόπηση της υλιστικής αντίληψης του κόσμου. Ιδιότητες της Διαλεκτικής μεθόδου. Η αγωγή σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Διαλεκτικού Υλισμού. Κριτική της αστικής Παιδαγωγικής με βάση τις απαιτήσεις αυτές (Ερβατιανό σύστημα.— Ούγκω Γκάουντιχ — Γκέοργκ Κερσενστάινερ — Τζων Ντιούι
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ. Η παιδαγωγική σαν επιστήμη της αγωγής
2. Το αντικείμενο και η μέθοδος της Σοσιαλιστικής Παιδαγωγικής
Ανάπτυξη του όρου Αγωγή. Η αγωγή του ανθρώπου σαν κοινωνική λειτουργία. Αστική και σοσιαλιστική Παιδαγωγική. Εξαγωγή της σοσιαλιστικής αγωγής από την πραγματικότητα της ζωής της σοσιαλιστικής κοινωνίας. Οι συγκεκριμένες ασχολίες της σοσιαλιστικής Παιδαγωγικής. Ο τρόπος παραγωγής των υλικών αγαθών και το πνευματικό εποικοδόμημα του λαού. Η εξαγωγή της αστικής Παιδαγωγικής από καθαρά ιδεαλιστικούς παράγοντες Η εσωτερική διάσπαση του αστικού πολιτισμού. Η Μέθοδος της σοσιαλιστικής Παιδαγωγικής. Η σοσιαλιστική Μέθοδος της Παιδαγωγικής έχει τη δική της Λογική και δεν καθορίζεται από «βοηθητικές» επιστήμες. Αρχές της σοσιαλιστικής παιδαγωγικής μεθόδου: α) Σχετικά με την παιδαγωγική εργασία και β) σχετικά με τη διδασκαλία
3. Η αυτονομία της Παιδαγωγικής επιστήμης και η θέση της μέσα στο πλαίσιο της Επιστήμης
Στην αστική Παιδαγωγική τόσο ο σκοπός όσο και η μέθοδος της αγωγής καθορίζονται από ξένες επιστήμες. Η έννοια της αγωγής σαν εποικοδομητική αρχή της σοσιαλιστικής Παιδαγωγικής. Η ψυχολογία και η Ηθική δε μπορούν να θεμελιώσουν την Παιδαγωγική. Η αισθητική θεμελίωση της Παιδαγωγικής κατά τον Έρνστ Βέμπερ. Το αισθητικό και το παιδαγωγικό φαινόμενο. Διαίρεση των επιστημών κατά διάφορους φιλοσόφους και επιστήμονες. Η θέση της Παιδαγωγικής μέσα στη διάκριση των επιστημών κατά τον Φρ. Έγκελς
4. Ατομική ή κοινωνική Παιδαγωγική;
Οι δυο αντιμέτωπες θεωρίες του Ρουσσώ και του Νάτορπ. Η παιδαγωγική επίδραση του Ρουσσώ. Η ερβατιανή αντίληψη στο παραπάνω πρόβλημα. Η ατομιστική αντίληψη της αστικής κοινωνίας. Πώς πρέπει να τεθεί το πρόβλημα; Αγωγή και μόρφωση του ατόμου έξω από την κοινωνία δεν υπάρχει. Ο άνθρωπος και σωματικά και πνευματικά είναι δημιούργημα της ομάδας. Μόνο Η κοινωνική Παιδαγωγική υπάρχει. Καλλιέργεια της ομαδικής αγωγής στο σχολείο. Η δημιουργία ομαδικής σχολικής ζωής
5. Παιδαγωγική και Πολιτική
Η σχέση Παιδαγωγικής και Πολιτικής κατά τον Έρβαρτο. Η Παιδαγωγική στη σοσιαλιστική Κοινωνία μέσο της κρατικής Πολιτικής. Ο Λένιν και η Παιδαγωγική. Η έννοια του ανθρωπισμού σήμερα. Η αστική Παιδαγωγική δε μπορεί να καλλιεργήσει ανθρωπιστική αγωγή. Η αστική καπιταλιστική κοινωνία και οι μορφωτικές απαιτήσεις του προλεταριάτου. Αντιδραστικές παραπλανητικές διδασκαλίες της αστικής τάξης. Η σημερινή εκπαιδευτική πολιτική του ελληνικού Κράτους. Ο διπλός χαρακτήρας της εκπαιδευτικής πολιτικής του αστικού Κράτους. Νομοθεσία. Δημόσιοι υπάλληλοι
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ. ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ
6. Αγωγή. Μόρφωση και Διδασκαλία
Αλληλοκαθορισμός και αλληλεξάρτηση των τριών τούτων ενεργειών. Η έννοια της αγωγής και της μόρφωσης στις διάφορες εποχές. Σχέση της αγωγής προς τη μόρφωση και προς τη διδασκαλία. Μόρφωση και πολιτισμός. Η παιδαγωγική αξιολογία. Η έννοια της αγωγής σαν θεμελιακή έννοια της Παιδαγωγικής. Κριτική της αξιολογικής Παιδαγωγικής και της Τυπολογίας από σοσιαλιστική άποψη. Τα πολιτιστικά αγαθά και τα Α. Προγράμματα των σχολείων. Η διδασκαλία και το σχολείο. Το είδος των γνώσεων στο σοσιαλιστικό σχολείο. Η ενιαία εφαρμογή των τριών ενεργειών, αγωγής, μόρφωσης και διδασκαλίας
7. Ο σκοπός της αγωγής
Η αντίθεση ανάμεσα στις πρώτες προοδευτικές τάσεις της αστικής κοινωνίας και τις τάσεις όταν αργότερα έγινε καθεστώς. Ο ταξικός χαρακτήρας της αστικής αγωγής. Ο εμπειρικά καθορισμένος σκοπός της σοσιαλιστικής αγωγής. Ο νέος άνθρωπος, που επιδιώκει να δημιουργήσει Η σοσιαλιστική αγωγή. Οι ιδιότητες του νέου ανθρώπου. Η έννοια της προσωπικότητας στη σοσιαλιστική Παιδαγωγική. Οι παγίδες της αστικής κοινωνίας προς τη νεολαία. Η διατύπωση του σκοπού της σοσιαλιστικής αγωγής και σύγκριση του με το σκοπό της αστικής αγωγής. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του σοσιαλιστικού παιδαγωγικού σκοπού
8. Το πρόβλημα του Ντετερμινισμού
Ανάλυση των όρων ντετερμινισμός και ιντετερμινισμός στην Παιδαγωγική. Οι δύο αντίθετες κατευθύνσεις του προβλήματος. Η αρνητική θέση του Σοπενχάουερ. το νόημα του ερβατιανού ντετερμινισμού. Ο νόμος της αιτιότητας στη φυσική ζωή. Η υλιστική θέση του προβλήματος. Η επίδραση των τριών παραγόντων της κληρονομικότητας, του φυσικού και κοινωνικού περιβάλλοντος και της σκόπιμης αγωγής απάνω στον άνθρωπο. Μέντελ και Μεντελισμός. Οι αντιδραστικές έρευνες του Μόργκαν και του Βάϊσμαν. Οι έρευνες των Μιτσούριν και Μιτσουρανισμός, Λυσσένκο και εξελικτική Βιολογία. Το παιδαγωγικό εξαγόμενο από τις έρευνες Μιτσούριν – Λυσσένκο
ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ. ΤΑ ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ
9. Η διανοητική αγωγή
Ο ενιαίος χαρακτήρας της έννοιας της αγωγής. Διανοητική αγωγή και διδασκαλία. Έννοια και διαίρεση της Διδακτικής. Η διανοητική μόρφωση. Η σημασία των επιστημονικών γνώσεων στη σοσιαλιστική Παιδαγωγική. Οι γνώσεις σαν πορίσματα των τελευταίων επιστημονικών ερευνών. Η σωστή έννοια της «παιδαγωγούσης» διδασκαλίας. Η διδασκαλία πρέπει να δώσει στο νέο σοσιαλιστή μια επιστημονική κοσμοθεωρία. Ο Διαλεκτικός υλισμός η καλύτερη επιστημονική θεωρία
Τα θέματα της Διδακτικής: α) το Αναλυτικό Πρόγραμμα των σχολείων. Ιστορία των Α. Προγραμμάτων. Τα μαθήματα του προγράμματος και η προέλευση τους. Η σημασία του κάθε μαθήματος
Το Αναλυτικό Πρόγραμμα και ο νεοελληνικός πολιτισμός. Αρχαία και σημερινή Ελλάδα
β) Ο τρόπος της διδασκαλίας. Ιστορία του τρόπου της διδασκαλίας. Αναλυτικοσυνθετική μέθοδος της εξέτασης των πραγμάτων. Η ποικιλία του τρόπου της διδασκαλίας στο σοσιαλιστικό σχολείο. Διδακτικές αρχές της διδασκαλίας. Η πρώτη διδακτική αρχή. Εφαρμογή της πρώτης διδακτικής αρχής σε διάφορα μαθήματα. Η συνεργατική κοινότητα σαν μορφή διδασκαλίας. Τα θέματα. Η αρχή της κατανομής και της συγκέντρωσης της εργασίας
γ) Η Πολυτεχνική μόρφωση. Η πολυτεχνική μόρφωση και οι σημερινές ανάγκες της ζωής. Ο επαγγελματικός προσανατολισμός. Εκλογή του επαγγέλματος και τα αμερικανικά τεστ
10. Η ηθική αγωγή
Η διαφορά της Ηθικής ανάμεσα στην αστική καπιταλιστική και τη σοσιαλιστική κοινωνία. Η διαφορά του τρόπου Παραγωγής στην αστική και στη σοσιαλιστική κοινωνία. Η Ηθική κοινωνική εκδήλωση. Η Ηθική κατά τη σοσιαλιστική άποψη εξελίσσεται και άλλαζε. Κάθε κοινωνία σε κάθε εποχή έχει την Ηθική της. Ηθική σαν σχέση του ανθρώπου προς τον άνθρωπο. Έξω ή απάνω από την κοινωνία, Ηθική δεν υπάρχει. Η αστική Ηθική είναι ταξική, η σοσιαλιστική αταξική. Η αστική Ηθική είναι θρησκευτική, η σοσιαλιστική κοινωνική και πανανθρώπινη. Η αστική Ηθική επιβάλλεται, είναι η αναγκαστική υποταγή στον ηθικό νόμο, πού κατ’ αυτός είναι άχρονος και απόλυτος Ο σοσιαλιστής εφαρμόζει την Ηθική συνειδητά στις πράξεις του. Ο σοσιαλιστής πρέπει να αποστήσει συνειδητές ηθικές πεποιθήσεις και ηθικές αρχές. Πρέπει να κατέχει μια ηθική κοσμοθεωρία. Ο ρυθμός και η συνέπεια στη ζωή του. Οι ηθικές γνώσεις δε σημαίνουν την ηθικότητα. Ο σοσιαλιστής, με τη δυνατή του θέληση γίνεται κύριος και ρυθμιστής των συναισθημάτων και παθών του
Τα στοιχεία της σοσιαλιστικής Ηθικής: Ο πατριωτισμός. Η αγάπη προς το λαό και το μίσος προς τους τυράννους του. Καλλιέργεια του πατριωτισμού στο σχολείο. Η αγωγή προς εργασία Η σημασία της εργασίας κατά διαφόρους παιδαγωγούς. Ηθική και πειθαρχία. Ηθική και ειρήνη. Η σχολική Κοινότητα ηθικός παράγοντας
11. Η αισθητική αγωγή
Σκοπός της αισθητικής αγωγής στο σχολείο Η έννοια του αισθητικά ωραίου. Ο κοινωνικός χαρακτήρας της Τέχνης. Η λαϊκή μας Τέχνη. Ο σοσιαλιστικός ρεαλισμός στην Τέχνη. Η λαϊκή τέχνη βάση της Καλλιτεχνίας. Η ανάπτυξη του αισθητικού συναισθήματος στην Οικογένεια. Η αισθητική σημασία των παραμυθιών. Αισθητική αγωγή στο σχολείο. Τα Τεχνικά μαθήματα. Ανάγνωση και Απαγγελία. Άλλες ευκαιρίες καλλιέργειας αισθητικής αγωγής στο σχολείο. Το ωραίο στη φύση Η εμφάνιση του δασκάλου. Η διακόσμηση του σχολείου
12. Η σωματική αγωγή
Η διατήρηση της υγείας πρώτο μέλημα της σωματικής αγωγής. Τα στοιχεία της υγιεινής ζωής. Ο μαθητής πρέπει να έχει συνείδηση της καλής υγείας. Η σωματική αγωγή στην αρχαία Ελλάδα και στο μεσαίωνα. Η σωματική αγωγή στη Νέα και τη σημερινή εποχή. Η σωματική τόνωση του ελληνικού λαού. Η σημασία των αισθητηρίων οργάνων για τη σωματική αγωγή. Τροφή. Καθαριότητα. Αέρας, ήλιος και νερό. Ειδική σημασία του μαθήματος της Γυμναστικής. Η Γυμναστική στο Δημοτικό και στη Μέση παιδεία. Η Γυμναστική των κοριτσιών
13. Η Παιδαγωγική της προσχολικής ηλικίας
Τα συστατικά της αγωγής στο Νηπιαγωγείο τα ίδια με τα συστατικά της αγωγής στο σχολείο. Η πνευματική ανάπτυξη του βρέφους και του νηπίου πριν από την είσοδο του στο Νηπιαγωγείο. Οι σκοποί της αγωγής στο Νηπιαγωγείο. Παιχνίδια, εργασίες και ιστορίες στο Νηπιαγωγείο. Η Μουσική στο Νηπιαγωγείο. Τα παραμύθια στο Νηπιαγωγείο. Η σωματική αγωγή στο Νηπιαγωγείο. Η διανοητική μόρφωση. Η ηθική αγωγή στο Νηπιαγωγείο. Η αισθητική αγωγή. Το Νηπιαγωγείο προπαρασκευαστικό του σχολείου. Μεγάλοι παιδαγωγοί του Νηπιαγωγείου
14. Ειδική επαγγελματική μόρφωση
Σχέση της ειδικής επαγγελματικής προς τη γενική εγκυκλοπαιδική μόρφωση. Παιδαγωγικές αρχές της επαγγελματικής μόρφωσης στη σοσιαλιστική κοινωνία. Επαγγελματική μόρφωση και ειδίκευση. Η επαγγελματική μόρφωση στη Ρωσία. Η επαγγελματική μόρφωση στην Ελλάδα. Ο τελευταίος νόμος περί τεχνικών γυμνασίων. Η Παπαστράτειος Σχολή. Η Σεβαστοπούλειος Εργατική Σχολή. Η Σιβιτανίδειος Σχολή
ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ. ΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ
15. Η οικογένεια και η αγωγή
Φυσικοί και κοινωνικοί παράγοντες της αγωγής. Η σημασία της Οικογένειας σαν παράγοντας αγωγής στην αστική κοινωνία. Η Οικογένεια στη σοσιαλιστική αγωγή. Οι ιδρυτές του κομμουνισμού σαν γονείς. Η αρνητική θέση του Βύνεκεν στο ζήτημα της παιδαγωγικής σημασίας της Οικογένειας. Η Οικογένεια στην Ελλάδα σήμερα. Η θέση της Οικογένειας στη σειρά των παιδαγωγικών παραγόντων στη σοσιαλιστική Παιδαγωγική. Οικογένεια και σχολείο
16. Κοινωνία και αγωγή
Διαφορές ανάμεσα στη σχολική και την κοινωνική αγωγή. Τα δημόσια θεάματα και το παιδί. Τα δημόσια αναγνώσματα και το παιδί. Αντίθεση στην αστική κοινωνία ανάμεσα στα δύο είδη της αγωγής και συνεργασίας τους στη σοσιαλιστική κοινωνία. Μεθοδικές αρχές καλλιέργειας της κοινωνικής αγωγής
17. Κράτος και αγωγή
Η εκπαιδευτική πολιτική του αστικού κράτους στον καιρό της ανόδου της αστικής τάξης. Η εκπαιδευτική πολιτική του ίδιου κράτους σήμερα. Το Κράτος πρώτος παράγοντας αγωγής στη σοσιαλιστική κοινωνία. Η υποχρεωτική φοίτηση δικαίωμα του πολίτη. Στοιχεία εκπαιδευτικής πολιτικής των Λαϊκών Δημοκρατιών και της Ρωσίας. Η οργάνωση των σχολείων μας. Η Διοίκηση των σχολείων μας. Η επιθεώρηση των σχολείων μας. Τα Πρότυπα και τα Πειραματικά σχολεία
18. Το σχολείο και η αγωγή (Σχολειολογία)
Τα σχολικά διδακτήρια. Συστήματα οικοδομής διδακτηρίων. Τα διάφορα εξαρτήματα του διδακτηρίου. Ο αερισμός του διδακτηρίου. Ο σχολικός κήπος. Τα έπιπλα της κάθε αίθουσας διδασκαλίας. Τα έργα του διευθυντή του σχολείου. Ο διευθυντής και ο Σύλλογος των δασκάλων. Το ωρολόγιο Πρόγραμμα. Γυμναστικά και μουσικά απογεύματα. Απογεύματα εργασίας. Ο χωρισμός των μαθητών σε ομάδες. Παιδαγωγική Επιτροπή. Συνεκπαίδευση των δύο φυλών. Το πνεύμα και ο ρυθμός της λειτουργίας του σχολείου. Η πειθαρχία και οι ποινές. Μαθητικοί σύλλογοι
19. Ο παιδαγωγός
Ο εκπαιδευτικός σαν απλός δάσκαλος και σαν παιδαγωγός. Ο εκπαιδευτικός στην αστική και στη σοσιαλιστική κοινωνία. Η μόρφωση του δασκάλου στη σοσιαλιστική κοινωνία. Ο λειτουργός της Μέσης και της Δημοτικής Εκπαίδευσης. Αγάπη του δασκάλου προς το επάγγελμα του και προς τα παιδιά. Οι δάσκαλοί μας σήμερα. Ο δάσκαλος παράδειγμα στους μαθητές του. Ο δάσκαλος και η οικογένεια
20. Ο μαθητής παράγοντας της αγωγής
Συνεργασία δασκάλου και μαθητή. Ο ενεργητικός ρόλος του μαθητή στη διδασκαλία και την αγωγή. Μεταφορά του κέντρου της εργασίας του σχολείου από το δάσκαλο στο μαθητή. Η διδασκαλία στα χέρια των μαθητών. Συμπλήρωση της σχολικής εργασίας από πορίσματα ελεύθερης έρευνας των μαθητών. Σεβασμός προς τη γνώμη του μαθητή. Συζήτηση των ζητημάτων του σχολείου ανάμεσα στους μαθητές και το διδακτικό προσωπικό κ.λ.π.
21. Η οργάνωση της νεολαίας και η αγωγή
Η «κίνηση των νέων» στη Γερμανία. Η σοσιαλιστική οργάνωση της νεολαίας (Κομσομόλ) στη Ρωσία. Η ίδρυση της ΕΠΟΝ. Η νεολαία και το σχολείο. Εκπολιτιστικό τμήμα της νεολαίας. Έργα του Εκπολιτιστικού Τμήματος
ΜΕΡΟΣ ΠΕΜΠΤΟ. ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ
22. Σύντομη ανασκόπηση της εξέλιξης της παιδαγωγικής σκέψης
Η παιδαγωγική σκέψη μέσα στην εξέλιξη του ανθρώπινου γένους. Η αγωγή στην αρχαία Ελλάδα. Ο Όμηρος και το ιδανικό της «αρετής». Σοφιστές - Πλάτων και το ιδανικό του καλός καγαθός. Η μεσαιωνική αγωγή και το κληρικαλιστικό ιδανικό. Η αγωγή στη Νέα εποχή. Η αγωγή σήμερα. Η ζωή και το έργο των μεγάλων παιδαγωγών
1. Η αγωγή στην αρχαία Ελλάδα
α) Ο Όμηρος
β) Σοφιστές και Πλάτων
2. Η αγωγή στο Μεσαίωνα
3. Νέα εποχή
α) Άμος Κομένιος
β) Ερρίκος Πεσταλότσι
γ) Λέων Τολστόι
4. Η σοβιετική παιδαγωγική
δ) Β.Ι. Λένιν
ε) Ν.Κ. Κρούπσκαγια
στ) Α.Σ. Μακάρενκο
ζ) Δημήτρης Γληνός
Βοηθήματα

Πέμπτη 21 Νοεμβρίου 2013

Μπάτσης Δ. Η βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα



Μπάτσης Δ. Η βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα DJVU Περιεχόμενα με συνδέσμους
ή
Μπάτσης Δ. Η βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα DJVU Περιεχόμενα με συνδέσμους


Εισαγωγή στη Β' Έκδοση
Δυο λόγια
Πρόλογος Ν. Κατσίκι
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Α'. Η αναγκαιότητα για τη δημιουργία βαρειάς μεταλλουργικής και χημικής βιομηχανίας
Β'. Οι τεχνικοί και οικονομικοί όροι για τη δημιουργία μεταλλουργικής και χημικής βιομηχανίας. Οι ανάγκες της εσωτερικής αγοράς για τα προϊόντα τους
1. Οι τεχνικοί όροι
2. Οι οικονομικοί όροι
3. Οι ανάγκες της εσωτερικής κατανάλωσης
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ. Η ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΠΛΟΥΤΟΠΑΡΑΓΩΓΙΚΩΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΩΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗΣ ΒΑΣΗΣ ΚΑΙ ΒΑΡΕΙΑΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
Α'. Το ενεργειακό δυναμικό και η ενεργειακή βάση
I. Λιγνίτες
1. Αποθέματα. Εξόρυξη. Παραγωγή λιγνίτη
2. Χρησιμοποίηση και αξιοποίηση του λιγνίτη
3. Οι βάσεις για μια σωστή αντιμετώπιση του λιγνιτικού
II. Υδρενεργειακή αξιοποίηση
1. Πήγες ενεργείας. Γενικά χαρακτηριστικά μελέτης και εκμετάλλευσής τους ως τα σήμερα
2. Το ενεργειακό διαθέσιμο των υδραυλικών μας δυνάμεων
3. Τεχνικά έργα για την ενεργειακή αξιοποίηση
4. Το κόστος των υδραυλικών έργων
5. Κόστος και τιμή της ηλεκτρενέργειας
6. Κατανομή της ηλεκτρενέργειας
α) Τα τελευταία πριν τον πόλεμο χρόνια
β) Προτάσσεις για την κατανομή της ηλεκτρενέργειας
7. Νομικό καθεστώς εκμετάλλευσης των υδραυλικών δυνάμεων
8. Τα ξένα σχέδια για το ενεργειακό
9. Η λύση του ενεργειακού στο πλαίσιο της λαϊκής ανοικοδόμησης
Β'. Η κατασκευή και λειτουργία βαρειάς μεταλλουργικής και χημικής βιομηχανίας
I. Μεταλλουργία
1. Σιδηρομεταλλουργία και Χαλυβουργία
α) Τεχνικές προϋποθέσεις και οικονομική σημασία του κλάδου
β) Μέθοδος λειτουργίας. Απαιτούμενη ενέργεια. Εγκαταστάσεις
2. Μεταλλουργία αλουμίνιου
α) Οικονομική σημασία. Προϋποθέσεις λειτουργίας
β) Η λειτουργία της μεταλλουργίας του αλουμίνιου
γ) Ενέργεια
δ) Γεωγραφική τοποθέτηση. Εγκαταστάσεις
3. Μεταλλουργία μαγνησίου
α) Οικονομική σημασία. Τεχνικοί όροι
β) Η λειτουργία της μεταλλουργίας του μαγνησίου
γ) Εγκαταστάσεις
4. Μεταλλουργία χρωμίου, μαγγανίου, νικελίου και άλλων μετάλλων
α) Μεταλλουργία χρωμίου
β) Μεταλλουργία μαγγανίου
γ) Μεταλλουργία νικελίου
δ) Άλλες δυνατότητας μεταλλουργικής βιομηχανίας
II. Χημική βιομηχανία
1. Βιομηχανία αζώτου και λιπασμάτων
α) Σημασία του κλάδου για την ελληνική οικονομία
β) Λειτουργία της βιομηχανίας αζώτου
γ) Εγκαταστάσεις της βιομηχανίας αζώτου
2. Βιομηχανία καυστικής και ανθρακικής σόδας, χλωριούχων προϊόντων, χαρτοπολτού και ανθρακασβέστιου
α) Βιομηχανία καυστικής σόδας, ανθρακικής σόδας και χλωριούχων προϊόντων. Βιομηχανία χαρτοπολτού
β) Βιομηχανία ανθρακασβέστιου
3. Βιομηχανία τσιμέντου
III. Το οικονομικό πλαίσιο και η μορφή οργάνωσης για τη λειτουργία των κλάδων της βαρειάς βιομηχανίας
1. Η τοποθέτηση του ζητήματος
2. Η δράση του ξένου κεφαλαίου
3. Τα σχέδια των ξένων οικονομικών οργανισμών
4. Συμπεράσματα και προτάσσεις
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ. ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΒΑΡΕΙΑΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
Α'. Γενικοί όροι και ειδικές προϋποθέσεις
I. Οι κατευθύνσεις και τα γενικά μέτρα για την μετάπλαση της οικονομίας
II. Τα ειδικά οικονομικά μέτρα για την αποκατάσταση και ανασυγκρότηση
Β'. Σχεδιασμένη οικονομία και εκβιομηχάνιση
I. Το σχέδιο στη σοσιαλιστική οικονομία
II. Η σχεδιασμένη οικονομία και η εκβιομηχάνιση στην άμεση μεταβατική περίοδο. Η βαρειά βιομηχανία ένα από τα βασικά καθήκοντα
1. Η ανασυγκρότηση και μετάπλαση της οικονομίας
2. Η εκβιομηχάνιση και η βαρειά βιομηχανία στην περίοδο της ανασυγκρότησης
3. Η εκβιομηχάνιση σε μεγάλη κλίμακα και η πιο πέρα ανάπτυξη της βαρειάς βιομηχανίας
Γ'. Το πρώτο σχέδιο για τη θεμελίωση της βαρειάς βιομηχανίας και η προοπτική για την παραπέρα σχεδιασμένη ανάπτυξη των κλάδων της
I. Η ενεργειακή βάση
1. Ενεργειακό δυναμικό. Ενεργειακό διαθέσιμο και ενεργειακά ανάγκες. Η κατανομή της κατανάλωσης πριν τον πόλεμο. Προτάσεις για τη μελλοντική διαμόρφωση των ενεργειακών καταναλώσεων
2. Συστηματική συγκρότηση και οργάνωση για την παραγωγή, τη διανομή και την κατανάλωση της ενέργειας
α) Η αντιορθολογική ενεργειακή παραγωγή και κατανάλωση πριν τον πόλεμο στην Ελλάδα
β) Οι γενικές αρχές και η μέθοδος για τη συστηματική οργάνωση της ενεργειακής οικονομίας
γ) Οι τεχνικές λύσεις που προτείνονται για την οργάνωση της ενεργειακής οικονομίας στην Ελλάδα
δ) Κριτική στις λύσεις που προτείνονται
ε) Βασικές αρχές για τη συστηματική οργάνωση της ελληνικής ηλεκτρικής οικονομίας
στ) Το ενιαίο εθνικό δίχτυ. Η γεωγραφική κατανομή των πηγών. Τα χρονικά στάδια για την κατασκευή και την ανάπτυξη των συγκροτημάτων της ενεργειακής βάσης
II. Η Θεμελίωση και η ανάπτυξη των κλάδων της βαρειάς βιομηχανίας
1. Ο γενικός προσανατολισμός
2. Η χρονική και η γεωγραφική κλιμάκωση
α) Τα στάδια της ανάπτυξης
β) Βασικές αρχές για τη χρονική κλιμάκωση
γ) Η γεωγραφική κατανομή των παραγωγικών δυνάμεων στη θεωρία. Η εφαρμογή της στη γεωγραφική κατανομή και στο ενιαίο της συγκρότησης των κλάδων της βαρειάς βιομηχανίας
III. Η βαρειά βιομηχανία βασικός συντελεστής στην εσωτερική οργανική ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας
1. Η οικονομική αποδοτικότητα των κλάδων της βαρειάς βιομηχανίας και η αύξηση του συνολικού κοινωνικού εισοδήματος
α) Συνολικό εισόδημα από τη βαρειά βιομηχανία
β) Η διαμόρφωση του εισοδήματος των άλλων κλάδων της οικονομίας. Υπολογισμός για την πιθανή αύξησή του. Συνολικό πρόσθετο εισόδημα
2. Παραγωγικότητα και οικονομική αποδοτικότητα της βαρειάς βιομηχανίας. Πλατειά αναπαραγωγή και συσσώρευση. Καθαρό εισόδημα
α) Μέθοδος για τον υπολογισμό
β) Συμπεράσματα και παρατηρήσεις από τον υπολογισμό του κόστους, του καθαρού εισοδήματος και της παραγωγικότητας
3. Η επίδραση από τη δημιουργία βαρειάς βιομηχανίας στη διάρθρωση και στην ανάπτυξη της οικονομίας
α) Η βαρειά βιομηχανία στον καπιταλισμό και στο σοσιαλισμό
β) Η διάρθρωση της ελληνικής οικονομίας και η βαρειά βιομηχανία
ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ. ΕΚΒΙΟΜΗΧΑΝΙΣΗ ΚΑΙ ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ
Α'. Εκβιομηχάνιση, εθνικό εισόδημα και παραγωγική ανάπτυξη
I. Η τοποθέτηση και το ιστορικό του ζητήματος
1. Για τη βιωσιμότητα γενικά
2. Το ιστορικό της συζήτησης και οι θεωρίες που αρνιούνται τη βιωσιμότητα
II. Η εσωτερική αγορά
1. Η γενική τοποθέτηση
2. Συμπεράσματα για την ελληνική οικονομία
III. Η οργανική ανάπτυξη του παραγωγικών και του οικονομικού δυναμικού. Παραγωγικότητα της βαρειάς βιομηχανίας. Κοινωνικό εισόδημα και συσσώρευση
1. Δυνατότητες ανεμπόδιστης παραγωγικής ανάπτυξης της βαρειάς βιομηχανίας. Το πρόσθετο ολικό εισόδημα και η αύξησή του
2. Η παραγωγικότητα της βαρειάς βιομηχανίας. Το καθαρό εισόδημα από τη βαρειά βιομηχανία και η αύξηση του εθνικού εισοδήματος. Το κριτήριο για την παραγωγικότητα. Λαθεμένες συγκρίσεις με την αγροτική πρόσοδο. Κριτική τους
α) Πως τοποθετούν το ζήτημα
β) Ανάλυση και σχηματισμός της αξίας. Μέρη που την αποτελούν
γ) Καθαρό εισόδημα και μέθοδος υπολογισμού για την παραγωγικότητα
δ) Οι συγκρίσεις βιομηχανικής και αγροτικής προσόδου
ε) Η αγροτική οικονομία μέσα στις σημερινές συνθήκες. Βασικές διαπιστώσεις για την οργανική σύνθεση, την καθαρή πρόσοδο και την παραγωγικότητα
στ) Συμπεράσματα για την παραγωγικότητα, την οργανική σύνθεση και το ποσοστό καθαρού εισοδήματος της αγροτικής οικονομίας στη χώρα μας, μέσα στις σημερινές συνθήκες
ζ) Κριτική στις «συγκρίσεις» της παραγωγικότητας βιομηχανικής και αγροτικής προσόδου. Κριτική στη θεωρία για το «αναγκαίον υπόβαθρον»
3. Το «επιχείρημα» για τη μεγάλη απασχόληση. Απασχόληση, απαθλίωση και παραγωγική αποτελμάτωση
4. Συμπεράσματα
Β'. Το δυναμικό και οι πόροι της ελληνικής οικονομίας για την εκβιομηχάνιση. Η εξωτερική οικονομική πολιτική
I. Η εκτίμηση του δυναμικού
1. Τα στοιχεία για την εκτίμηση του δυναμικού
2. Η μέθοδος που ακολουθούν για την εκτίμηση του δυναμικού και η κριτική της
3. Το δυναμικό της οικονομίας και οι τοποθετήσεις παραγωγικού κεφαλαίου στο σχέδιο για την εκβιομηχάνιση
α) Το οικονομικό δυναμικό και η χρηματοδότηση
β) Ενδείξεις για την εκτίμηση του δυναμικού της οικονομίας στις συνθήκες της προπολεμικής περιόδου
γ) Η εκτίμηση του δυναμικού μέσα στην προοπτική του σχεδίου για την εκβιομηχάνιση
II. Οι πόροι για τη χρηματοδότηση
1. Η άμεση ανάγκη για διαθέσιμα κεφάλαια
2. Πως τοποθετούν το ζήτημα της χρηματοδότησης μέσα στο σχέδιο ανασυγκρότησης. Κριτική της μεθόδου
α) Η «επίσημη άποψη»
β) Η κριτική της
γ) Οι κατευθύνεις για τη λύση του ζητήματος της χρηματοδότησης
III. Η εξωτερική οικονομική πολιτική
1. Το ζήτημα γενικά
2. Ο μονόπλευρος προσανατολισμός, η κυριαρχική δράση του ξένου κεφαλαίου και η οικονομική υποδούλωση
3. Η ελληνική οικονομία και η νοτιοανατολική Ευρώπη
4. Η ουδετερότητα και η διεθνής συνεργασία στο πλαίσιο της εθνικής ανεξαρτησίας
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I. Προσθήκες και παρατηρήσεις
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II. Πίνακες
Πίνακες εκτός κειμένου 1-50, με χωριστή αρίθμηση
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III. Βιβλιογραφία
Χειρόγραφοι πίνακες